Margo Klerx, M-JO and Elektrovolt meets Spaceboy photos

I was stupid enough to leave the batteries for my camera at home.. so heres some shots from the lokaal vredebreuk website

November 25 In Lokaal Vredebreuk

Jeroen Kant (1982) is een singer/songwriter uit Rotterdam. Op het moment studeert hij nog aan het conservatorium van Rotterdam, waar hij les krijgt van o.a. Simone Roerade, Menno Gootjes en Martijn van Agt.

Jarenlang speelde hij alleen maar electrisch gitaar en na het spelen van verschillende stijlen in verschillende bands, raakte hij steeds meer geboeid door de blues en besloot er helemaal in te duiken. Aangezien al zijn muzikale helden (van Robert Johnson tot Jimi Hendrix) zelf zongen, besloot hij ook zelf te gaan zingen en eigen liedjes te gaan schrijven voor zijn bluesband.

Dit was het punt waar Jeroen zichzelf muzikaal had gevonden. In zijn liedjes kon hij al zijn emoties kwijt. Het gitaar spelen werd steeds minder belangrijk, het schrijven en zingen van liedjes steeds meer. Ook ondekte hij steeds meer andere singer/songwriters zoals Ryan Adams, Damien Rice en Ray LaMontagne en raakte hij geinteresseerd in andere muziekstijlen zoals country. Vanaf dit punt koos Jeroen voor de akoestische gitaar, wat de puurheid van zijn liedjes nog beter kon dragen.

De eigen liedjes bleven maar komen en het duurde niet lang voordat Juan van Emmerloot (o.a. Snowy White) de puurheid, de oprechtheid en het gevoel wat Jeroen in de liedjes stopte, opmerkte en aanbood met hem te gaan samenwerken. Dit draaide uit op het opnemen van de EP "Jeroen Kant" die in Juni 2007 onder eigen beheer uitkwam.

De liedjes van Jeroen zijn autobiografisch. Ze gaan over zijn gevoel, het leven, liefde, de blues, in het Engels en in het Nederlands. Jeroen speelt zijn liedjes met zijn band, met Bartho Staalman als drummer en Max van Zutphen als Bassist. Ook treed Jeroen solo op, wat de liedjes nog dichter bij de basis brengt. Momenteel is hij druk aan het experimenteren met allerlei verschillende muzikanten om zijn liedjes op andere manieren naar buiten te kunnen brengen.

www.myspace.com/jeroenkant












Fabian Veelal krijg ik de vraag welk genre muziek ik speel. Pop-achtig, singer/songwriter-achtig? Ik weet het niet en voor mij is dit ook niet belangrijk. De liedjes die ik schrijf ontstaan vanuit een gevoel wat ik heb en de drang om dit te vertalen naar muziek in zijn breedste vorm met als gevolg dat er in het repertoire af en toe leuke uitstapjes gemaakt worden.

Sinds een half jaartje werk ik samen met Jorn. Hij speelt met diverse nummers mee op de piano. Ook hij zit vol met ideeën die weer voor eigenzinnige creaties hebben gezorgd. Op 25 november spelen we samen in Lokaal Vredebreuk.

Rosie Finnegan is een is een singer-songwriter, geboren in Ierland
tijdens de grote hongersnood van 1848. Tegenwoordig houdt ze zich
schuil in Den Haag. Door een weddenschap begon ze in haar tienerjaren
met het schrijven van songs. In Ierland speelde ze in veel
verschillende bandjes, waar ze eigenlijk nog niet rijp voor was. Zo
speelde ze drums in een blasfemische band op een kunstacademie. Al snel
ontdekte ze dat niemand haar kon zien achter het drumstel, dus besloot
ze om voor op het podium te gaan staan als zangeres. Dit deed ze in een
underground cultband genaamd ‘The Would Be’s’. Een diep
wantrouwen in
eilanden bracht haar naar Nederland, waar ze zich aansloot bij de
formatie ‘Behind the Sofa’. Deze band bestond uit allerlei
‘vreemdelingen’ die het ook allemaal wel geloofden. Hun muziek was
een
furieuze mix van pop, folk en rock en de optredens waren theatraal en
meeslepend. De band was een veel gevraagde live-act met jaarlijks
honderden optredens in Ierland, Duitsland en Nederland. Na zeven zeer
drukke jaren, met wat inzinkingen en doorstarts, produceerde de band
een cd met de welluidende naam ‘Seedy’, onder contract van
Rockhouse
Records. Hierna hield ‘Behind the Sofa’ op te bestaan. De bandleden
worden nog steeds door justitie gezocht.Omdat ze eindelijk niets heeft
gevonden waar ze wél goed in is, ging Rosie door met het schrijven van
songs. Ze volgde een cursus Electronic Music Production in Amsterdam en
staat altijd open voor projecten van andere muzikanten. Dit wordt haar
eerste solo-optreden.

24 Leeways

http://www.myspace.com/24leeways

Spaceboy and Femke weer!

Zondagavond vielen Frida en Julie Scott helaas af voor het optreden maar de aanwezigen zijn verrast door een fantástisch optreden door FEMKE en SPACEBOY.

Maar eerst was het de beurt aan JENNY. Ze komt uit Rotterdam en speelt normaal op straat. Mooie Engels en Nederlands talige liedjes en gewoon hartstikke leuk om te zien en horen.

Daarna de beurt aan Femke. en Tjeesus …..wat een scheur kan die meid opentrekken!! Echt een kippenvel geluid! Ze had al een optreden in Friesland achter de rug dus haar stem was al lekker opgewarmd v oor ons. Ook deed ze nog een mooie versie van ‘Me and Bobby Mc Gee’.

Genieten!! Daarna kwam SPACE BOY (Ofwel Matty) met als spacegirl…jawel: Femke weer!

Muziekgenre ‘back to the ’60 tees’. Dat vindt je leuk of je loopt er voor weg. Maar het klonk helemaal geweldig, een beetje Bowie-achtig. Fantastisch! Femke en Mattie: nog bedankt voor het invallen op deze avond!!

Katbite in Lokaal Vredebreuk

www.katbitemusic.com

Melle in Lokaal Vredebreuk

www.smutfish.nl

The Curing Shidt in Lokaal Vredebreuk

http://www.myspace.com/curingshidt

Sunday 30 September 2007 in Lokaal Vredebreuk

Melle de Boer (Delft, 1972) beeldend kunstenaar singer-songwriter groeit op met muziek van Amerikaanse singer-songwriters. Hij studeert in 1995 af aan de Willem de Kooning Academie te Rotterdam. Naast zijn werk als beeldend kunstenaar vormt hij in de nazomer van 2002 de band Smutfish. De teksten van Melle verbeelden zonder pathos de cruciale menselijke ervaringen, handelen over hulpeloosheid en onbegrip. De Volkskrant schrijft over ‘juweeltjes, rustend op een bedje van mooi verwoord mannenleed.’ In 2006 speelt Melle solo op het Crossing Border Festival en gaat met Smutfish naar Berlijn voor een optreden tijdens Popkomm. Hieruit volgt de samenwerking met het Duitse label Hazelwood, waarmee Smutfish begin 2007 in de studio van het label te Frankfurt de 3de CD heeft gemaakt. release november 2007. Volgens niet nader te traceren bronnen is Melle naast Smutfish bezig met een solo CD.

phinx zijn liefde voor muziek is heb binnengedrongen achter de piano. Ooit gestart in een koor, waarna een Klezmer Duo en een grote variëteit aan bars en restaurants over de hele wereld zorgden voor de ontwikkeling van zijn eigen stijl van spelen. Teruggekomen van een lange reis in het buitenland, combineerde phinx zijn pianospel met zang. “Ik ben zo gek op deze combinatie is omdat het een bron van pure energie is, ritme en harmonie liggen onder mijn vingers en mijn vocalen gebruik ik om er doorheen te surfen. Zijn muziek kan omschreven worden als een mix van jazz, pop, ragtime en soul. In februari 2005, neemt phinx samen met het metropoolorkest zijn nummer “2 lepeltjes” op voor de Annie MG Schmidt wedstrijd. Verder op zijn pad wint hij nog een aantal respectabele prijzen als Mooie noten, Het Geheim van Utrecht, en de Grolsch Grote Prijs van Nederland, in de catagorie beste muzikant. Voorzichtig geschreven nummers, een energierijke podiumact en de gedetailleerde teksten die Phinx speelt kenmerken zjin liefde voor alles wat met muziek te maken heeft, van sequencing en beatprogramming tot het produceren van liedjes. phinx (Vincent Beijer) vindt dat muziek maken iets is dat je altijd met plezier moet doen.

The Curing Shidt, oftewel De Helende Schijdt, is een uit drie Delftse muzikanten bestaande band. Alle muzikanten zijn van het vrouwelijk geslacht, en tevens vriendinnen van elkaar. Op jonge leeftijd begonnen ze al met het schrijven van eigen nummers, en vandaag de dag, op hun 18e levensjaar, treden ze op in cafeetjes. The Curing Shidt heeft een voorliefde voor akoestische klanken, en is daarom een aanhanger van de akoestische revolutie. De bandleden maken gebruik van verschillende instrumenten. Yanna Pelser: altviool, akoestische bas, kazoo, zang; Ingrid Schut: piano, klarinet, melodica, kazoo, zang; Renee Vermeij: akoestische gitaar, zang, voettambourijn. De bandleden hebben elkaar leren kennen in de brugklas of eerder. Ze doen vaak mee aan muzikale projecten in en rond de school. Daar zal helaas snel een eind aan komen, want ze doen dit jaar eindexamen. Hun muziek is te beluisteren op http://www.blogger.com/www.myspace.com/curingshidt en live in Lokaal Vredebreuk!

Merel Hutten in Lokaal Vredebreuk

From the V.I.P Seats - Daniel Sensit, Naked en Three

Vandaag stond er weer een gevarieerd programma op ons te wachten. De combinatie van de singer-songwriters, al dan niet vergezeld met begeleidende artiesten zorgden voor een lekkere opbouw van de avond, wat goed uit kwam, omdat we toch een minstens evenveel gevarieerd publiek hadden. Omdat ik wat later binnenkwam nadat oom agent het ledlampje voorop mijn fiets zwak genoeg licht vond geven om er een boete van 35 euro voor uit te schrijven, stond Daniël Sensit al klaar om te spelen.

Daniël heeft de afgelopen tijd flink aan zijn repertoire gesleuteld, hij heeft het voor elkaar gekregen om een selectie hiervan samen te brengen op zijn nieuwe album, wat volgende week, vergezeld met een uitgebreide release-party in De Paap, uitgebracht zal worden. Voor ons had hij vanavond alvast een selectie van de nummers op rij gezet, zodat we een goede indruk kregen van de variatie in zijn liedjes. Zijn nummers zijn vooral een vertelling van zijn eigen leven, wat je ook direct merkt in de emotie die in de performance zit. Liedjes die overigens staan als een huis. Daniël, alhoewel hij relaxed zit op zijn barkruk, geeft toch een heel zelfverzekerde indruk tijdens zijn set. Duidelijkheid is toch een kenmerk dat erg naar voren kwam in zijn set. De liedjes zijn begrijpelijk en vooral ook herkenbaar, bovendien zingt en speelt hij zuiver als het maar zijn kan.

Na Daniël gingen we al snel verder met Arie Spaans, die vanavond onder de vlag van zijn band Naked speelde. Hij had voor de gelegenheid zijn bassist meegenomen, wat er voor zorgde dat zijn nummers een wat voller karakter kregen. Je merkt al gelijk dat je hier te maken hebt met een ervaren artiest, een bolwerk van kunsten en kennis. Vrijwel naadloos smelt hij zijn nummers aaneen tot een volwaardige set, waarbij hij eigenlijk niemand de tijd gunt om het in te laten werken. Drie kwartier lang brengt hij ons het beste wat al die jaren Naked heeft gevormd. en dat blijft vooral bij. Velen herkenden de meeste van zijn nummers, al zat er ook voor mij toch aardig wat materiaal tussen wat ik nog niet eerder had gehoord. Ook hij blijft dus verrassen. Meer hoef ik eigenlijk niet over hen te zeggen.

Alsof het een systematische opbouw is, gingen we van 1 singer-songwriter naar een duo, en van een duo naar een powertrio. Three (en niet tree, zoals op de agenda stond) is een Leids Powertrio wat gestuurd wordt door de singer-songwriter Renee Stevense. Renee speelt, wanneer ze solo optreedt, op haar contrabas. Toch laat ze die thuis staan als ze met de band optreedt. Om het geheel, en vooral haarzelf wat beweeglijker te maken hing er dit keer een basgitaar voor haar. Het effect was meteen duidelijk, want net als het publiek, stond Renee al na het eerste nummer vrolijk mee te bewegen op de nummers, die een gezellige afwisseling vormen op het, toch vaak zwaar liggende singer-songwritergenre. Toch blijven het liedjes met een verhaal, wordt het geheel niet te penetrant, en gaat het vooral om het verkondigen van de boodschap. Naast zang en bas omvat Three dus ook een gitarist, keyboardist, backing track op de laptop, die overigens goed georganiseerd is, in tegenstelling tot veel artiesten die ik vaak een half uur zie kloten op dat ding voordat ze een nummer meespelen, en tot slot 2 backing vocalisten. Eigenlijk kom ik dan op 6 à 7 man, toch weet Renee haar band met 3 man te vormen, en het toch als een volle band met inderdaad een man of 6,7 te laten klinken. Ik vind het knap...

Volgende week gaan we de zaal overigens platspelen met Jester of the King, Arthur Adam & Helmlet.

Leave in Lokaal Vredebreuk

Hugo Remmelt in Lokaal Vredebreuk - more!

Hugo Remmelt in Lokaal Vredebreuk

Lukas Batteau

Spaceboy and Femke

More Spaceboy

Spaceboy - does his thing

Christopher Hanson in Lokaal Vredebreuk

Mudfoot and Femke Japing in Lokaal Vredebreuk

Ana Criado performing Dreamcatcher